Islandsko-český studijní slovník
Velryba - hvalur

×

Přidejte nové slovo

Hesla, která Vám ve slovníku chybí, můžete zde po jednom přidat - česká i islandská. Nebojte se podělit se s námi Vaší znalostí a vědou a napište nám do poznámek, jaký se domníváte, že je překlad. Návrhy na nová hesla postupně projdeme a umístíme je do slovníku.

brottfall
[b̥rɔhd̥fad̥l̥] - n (-falls, -föll) 1. úbytek, odliv 2. jaz. elize, synkopa, apokopa
Islandsko-český studijní slovník
brottfall
brott··|fall
n (-falls, -föll)
[b̥rɔhd̥fad̥l̥]
1. úbytek, odliv
2. jaz. elize, synkopa, apokopa
Skloňování
jednotné číslo
h bez členuse členem
1.p~fall~fallið
4.p~fall~fallið
3.p~falli~fallinu
2.p~falls~fallsins
množné číslo
h bez členuse členem
1.p~föll~föllin
4.p~föll~föllin
3.p~föllum~föllunum
2.p~falla~fallanna
Synonyma a antonyma
liðfall jaz. elipsa, výpustka
Tématicky podobná slova
Gramatika
ab. fn., , aðaláhersla, aðalfall, aðalsetning, aðalsögn, aðaltenging, aðblástur, aðkomuorð, aðskeyti, afleiddur, afleiddur, afleiðingarsetning, afleiðingartenging, afröddun, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, afturbeygður, agnarsögn, alþýðuskýring, andheiti, andl., andlag, andræðni, andræður, andstæðugreining, ao., atkvæðaskipting, atkvæði, atvikssetning, aukaáhersla, aukafall, aukafallsliður, aukasetning, aukatenging, ábendingarfornafn, ábfn., áfn., áhersla, áhersluatkvæði, áherslulaus, áhrifsbreyting, áhrifslaus, áhrifslaus, áhrifssögn, áhrs., ákv. gr., ákveðinn, ákvæðisorð, áls., ás., baklægur, bakstaða, bandstafur, beinn, beyging, beyging, beyging, beygingakerfi, beygingar, beygingardæmi, beygingarending, beygingarflokkur, beygingarmynd, beygja, beygja, beygjanlegur, bh., blendingsmál, boðháttur, braghvíld, broddaður, broddstafur, broddur, brottfall, brottfelling, deiligreinir, djúpgerð, dönskusletta, ef., efn., efstastig, efstur, eignarfallsmynd, eignarfornafn, einhljóð, einkunn, einkvæður, eintala, einyrtur, ending, enskusletta, est., et., fall, fallbeyging, fallbeygja, fallending, fallháttur, fallorð, fallstjórn, fallvaldur, ferkvæður, fh., fimmkvæður, fjölkvæður, flámæli, fleirkvæður, fleirtala, fleiryrtur, fleiryrtur, flettiorð, fleygaður, flt., fn., forliður, forliður, formdeild, formdeild, formgerðarstefna, fornnorska, fornyrði, forsetningarsögn, forsk., forskeyttur, forskeyttur, fónem, framandorð, framburðarmynd, framburður, framstaða, framstæður, framsöguháttur, framtíð, fráblása, fráblásinn, fráblástur, frálíking, frl., frt., frumgermanska, frumgermanskur, frumlag, frumlagsígildi, frumnorræna, frumstig, frumtala, fs., fsh., fsl., ft., fyllidrefing, fylliliður, fylliorð, gagnstæðistenging, gagnverkandi, gerandi, germynd, gervifrumlag, gm., greinarmerki, greinarmerkjasetning, greinir, greinir, greinir, greinir, greinir, harðmæli, harðmæltur, hálfhljóð, hástig, háttaratviksorð, háttarsögn, háttur, hikorð, hinn, hjálparsögn, hk., hliðskipaður, hliðskipun, hliðstæður, hljóð, hljóðan, hljóðavíxl, hljóðbreyting, hljóðbrigði, hljóðfræðilegur, hljóðfræðingur, hljóðfræðitákn, hljóðfærsla, hljóðfærsla, hljóðgap, hljóðgildi, hljóðkerfi, hljóðlengd, hljóðmyndun, hljóðregla, hljóðrita, hljóðritun, hljóðritunarstafróf, hljóðritunartákn, hljóðskipti, hljóðtákn, hljóðtákn, hljóðungur, hljóðvarp, hljóðvilla, hljóðvilltur, hljóðvíxl, horf, horf, horf, hortittur, hreintungustefna, hst., hvorugkyn, hvorugkyns, hvorugkynsorð, höfuðtala, innskotssetning, innstaða, íðorð, karlkyn, karlkyns, karlkynsorð, kennifall, kenniliður, kennimynd, kjarnafærsla, kk., klofning, kommusetning, kreólamál, kringing, kvenkyn, kvenkyns, kvenkynsorð, kvk., kyn, l., lh. nt., lh. þt., liðfall, liðfelldur, linmæli, linmæltur, ljóðhvíld, lo., lýsingarháttur, lýsingarháttur, lýsingarháttur, málaflokkur, málbeiting, málhafi, málheild, málhljóð, málkerfi, málkunnátta, málkunnáttukenning, mállýska, mállýskuorð, málnotkun, málrækt, málsaga, málsgrein, málsháttur, málsnið, máltaka, máltæki, málvenja, málvilla, málvísindamaður, málvísindi, málvöndun, málörvun, merkingarsvið, miðmynd, miðstig, mm., mst., mynd, myndan, myndbrigði, mörkun, n., nafnháttarauki, nafnháttarmerki, nafnháttur, nafnhvörf, nafnliður, naumraddaður, naumröddun, nefjaður, nefjun, nefkveðinn, neitandi, neitun, nf., nh., nlt., no., nt., núliðinn, nútíð, núþálegur, núþálegur, nýyrði, ofhvörf, orð, orðabókarhöfundur, orðaforði, orðaröð, orðasamband, orðatiltæki, orðflokkagreina, orðflokkur, orðliður, orðmynd, orðmyndun, orðsifjar, orðskipan, orðskipting, orðskýring, orðstofn, orðtak, orsakarsetning, orsakarsögn, orsakartenging, óákveðinn, óbeinn, óbeygjanlegur, ófn., ókynjaður, óp., ópersónulegur, ópersónulegur, ópersónulegur, óreglulegur, óreglulegur, óvirkur, óvirkur, p., persóna, persónubeyging, persónufornafn, persónuháttur, pfn., radda, raddleysi, raðtala, ritmál, rót, ræða, ræða, röddun, s., safnheiti, sagnar, sagnarnafnorð, sagnbeyging, sagnbót, sagnfylling, samanburðartenging, sambeyging, sambeygjast, samdráttur, samheiti, samhljóð, samhljóði, samkyn, samlaga, samlögun, samnafn, sams., samsetning, samsettur, samstafa, samstofna, sb., segð, setning, setningagerð, setningar, setningarbrot, setningarbygging, setningargerð, setningarliður, setningaskipun, sérheiti, sérhljóð, sérnafn, sérstæður, sf., sfn., skildagatíð, skilyrðissetning, skilyrðistenging, skýringarsetning, skýringartenging, slang, slangur, slanguryrði, sletta, smáorð, smáorðasögn, smækkunarorð, so., spurnar, spurnarform, spurnarfornafn, spurnarorð, spurnarsetning, spurnartenging, st., staðarforsetning, stafavíxl, stafmerki, stakmál, sterkur, sterkur, stig, stigbeygja, stigbeygja, stigbreyta, stigbreyta, stigbreyting, stofn, stofnlægur, stytting, stýfður, tala, talmál, tengiorð, tengisögn, textasafn, tfn., tilgangstenging, tilvísunarfornafn, tilvísunarsetning, tilvísunartenging, tíð, tíð, tíð, tíðartenging, tíðasamræmi, tíðbeyging, tímaatviksorð, to., tónamál, tónfall, tvenndarfornafn, tvfn., tvíhenda, tvíhljóð, tvíkvæður, tvítala, tvt., tvöfaldur, tvöfaldur, tökuorð, uh., umsagnarliður, umsögn, undirskipaður, undirskipaður, undirskipun, us., úrfelling, vb., veikur, veikur, vestfirska, vh., viðsk., viðskeytamál, viðskeyttur, viðskeyttur, viðskeyttur, viðtengingarháttur, viðurkenningarsetning, viðurkenningartenging, viðurlag, virkur, virkur, vörun, yfirfærður, yfirskipaður, zeta, þáframtíð, þágufallssýki, þáliðinn, þáskildagatíð, þátíð, þf., þgf., þlt., þm., þolmynd, þorn, þriðji, þríhenda, þt., þungur, ætt, öng, örn., örnefni, (+ 499 ->)
Příklady ve větách (LCC)
Sémantika (MO)
brottfall úr framhaldsskóli 120.9
brottfall er eiginleiki nemandi 55
brottfall er eiginleiki lög 17.7
brottfall úr nám 14.2
brottfall úr skóli 9.3
brottfall er eiginleiki lagaákvæði 8.9
minnka andlag brottfall 3.9
brottfall er eiginleiki atkvæðisréttur 2.7
brottfall er eiginleiki unglingur 2.4
brottfall úr íþrótt 1.8
námsleiði og brottfall 1.4
brottfall er eiginleiki húsrými 1.1
meginástæða er eiginleiki brottfall 1.1
heimsmet í (+ þgf.) brottfall 1
brottfall er eiginleiki skyldusparnaður 0.9
brottfall er eiginleiki deildaskipting 0.9
vag fyrir (+ þf.) brottfall 0.8
brottfall úr skólakerfi 0.8
brottfall er eiginleiki neytendagjald 0.8
(+ 16 ->)